تبليغاتX
تن روح
حقیقت یک لحظه بود،لحظه ای که شقایق را شناختم...
 

         شب است به تمامی جهان

                من هستم 

                  و عاشقانه های تن...

                                   ...

                              به خواب می روم

                                و ماه است به تمامی جهان

                                         که تکثیر می شود  برای چشمهای تو     

                                                                             تا صبح...

 

+ نوشته شده در  یکشنبه نهم تیر 1387ساعت 9:26  توسط یاسر قنبری  | 

 

 

چه خوب بود اگردلتنگیهای آدمی را باد ترانه ای نمی خواند و

روياهايش را آسمان پر ستاره ناديده نمی گرفت!

 

پ.ن:يادی از زنده ياد احمد شاملو و کاست دلنشين او:"سکوت سرشار از  ناگفته هاست"

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم خرداد 1387ساعت 1:15  توسط یاسر قنبری  | 
 

        فرو ریخته ام در خودم

                    و تو 

                      نیستی،

                  پیکرم را بر خاطره دوش هایی می نشانم

           که زیر آوار نبودن تو،

                         از یاد رفته اند،

                               از یاد رفته ام،

                                    از یاد برده ام،

                                          کسالت انتظاری موهوم ،

                                              آلوده با کراهت بیداری،

                                               ...

                                                  فرو ریخته ام در خودم

                                                                         و تو

                                                                              نیستی...

                     

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 11:41  توسط یاسر قنبری  | 
 

      قیاس عقل تا آنجاست  بر کار                     که صانع را دلیل آید پدیدار...
      مده اندیشه را زین پیشتر راه                      که با کوه آیدت در پیش یا چاه ۱  

 

 

  پرسش را نشاید که پاسخی به حق دریافت،

  پرسش را غایتش همین که سلسله پرسشهای سترگ زاید...۲

                                          

بگذریم،

دوستی می گفت:

دیگران کاشتند،ما می خوریم، 

 ما هم باید بکاریم تا دیگران بخورند...

 

با تشکر از هانیه،آرش،سروش،منصور،کارلوس،پری سا و دیگر دوستانی که با من مشارکت نمودند...

 پ.ن:۱-نظامی گنجوی(خسرو و شیرین) ،۲-برداشت آزاد از سخنان هایدگر

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم اردیبهشت 1387ساعت 11:24  توسط یاسر قنبری  | 
 

۱-نام بلند آدمی برای انسانهایی است که جهان را زیر و رو می کنند ،نه خیل بشران منتشر که جا را برای هم تنگ نموده اند،این طور نیست؟

۲-ما مالک فرزندانمان هستیم تا میلاد استقلال،
و مسئول تربیت و پرورش آنها به مدت طولانی !!!
و گمان نمی کنم آدمی هم یک نوع گیاه کوهی،خود رو،وحشی و بی نیاز از مراقبت ویژه تصور شود،نظر شما چیست؟

۳-حس خداوند به انسان؟و که می داند که خداوند چه حسی دارد؟

۴-گمانه زنی،تخیل و خوشباوری،همان راه رفتن و نهایتا" فرو رفتن و مرگ در مرداب بی رحم شک،نیست؟

۵-آیا خداوند خیر خواه است؟ و در این صورت خیر شما چیست؟ می دانید؟

۶-بعضی را می شناسم که هر آوار مصیبتی را خیر و حکمت رسیده از سوی خداوند می پندارند،شما
چه؟

۷-استمرار توالی آدمی از حدود بیست میلیون سال پیش با ورود یک دوزیست به خشکی آغاز شد و ما نیز در همین امتداد زاده شده ایم و سوال این است: برای چه؟

۸-فکر می کنید بیست میلیون سال یعنی چند سال؟

۹- در مجموع پاسخها رنگ و بوی احساسی و غریزی دارد،نه؟
در همه همین است و این اجبار که ما به حکم غریزه زندگی کنیم،حکم کیست،خدا یا شیطان؟

۱۰- شیطان قویتر است یا خدا؟ و امروز جهان در دستان کدامشان است؟ شما بگویید؟

+ نوشته شده در  چهارشنبه چهارم اردیبهشت 1387ساعت 12:29  توسط یاسر قنبری  | 

۱-پلیدی و شرارت چیست و در چه شرایطی خود را نشان می دهد؟

۲-آیا موجودات بیماررا می شناسید؟بیماری را چه؟

۳-آیا پذیرفتن کودکان استثنایی،خل وضع و منگول را با سلاح عشق یا عرفان

ممکن می شمارید؟چه مدت؟برای چه نسبتی از افراد؟چرا؟

۴-آیا هر مصیبتی را می توان حکمت خداوند نامید؟

۵-آیا دریافتهای آدمی همان فرمانهای غریزی اش می باشند؟

۶-عشق بازی چیست و بهترین نمودش را در ذهن خود چگونه می پندارید؟

۷-جلوه های عشق بازی را در زندگی بشر بر شمارید؟و آیا می توان بیش از

آنچه می گویید هم متصور شد؟

۸-عشق و تعهد را آنالیز کرده و تفاوت آنها را بیان بفرمایید؟

۹-نقش اشتباه یا شوخی روزگار را در زندگی آدمی تا چه اندازه برآورد می کنید؟

۱۰-خنده آن پیرزال شوم را چگونه فراموش می کنید؟

 

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم اردیبهشت 1387ساعت 16:7  توسط یاسر قنبری  | 
 

۱-آیا در شرایط فعلی کشور،کودکی که بایستی راه خود را پیماید این اجازه را به شما

هم می دهد که به کارهای خودتان بپردازد؟

۲-چند مورد می شناسید که پا به پای کودکانشان و برای آنها زندگی می کنند؟

۳-در شرایطی که امنیت،رفاه و آموزش مطلوب فراهم نیست،حال و روز والدین مهیمن را

چگونه می پندارید؟

۴-آیا آدمی برای پروراندن روح و روان دیگری ،باید روح و روانی سازگار داشته باشد؟

۵-خداوند به ما زندگی و عشق می دهد  و ما به کودکانمان،حال باید با این عشق چه کار کنیم؟

۶-نقش فرهنگ،محیط،جامعه،رسانه ها و ... به عنوان عوامل خارج از کنترل والدین در سلامت

کودک چه اندازه است؟

۷-چند بار حرکتی را با عشق آغاز کرده و در میانه پشیمان شده اید و آیا راه بازگشتی هست؟

۸-نظرتان را در مورد کودکان استثنایی،ناقص الخلقه و بیمار بیان بفرمایید؟

۹-آیا مادر فرزندانتان را هم (به لحاظ ژنتیک،زیبایی و سلامت ذهن و جسم)انتخاب می کنید؟

۱۰-فکر می کنید چرا زندگی می کنیم؟

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 14:37  توسط یاسر قنبری  | 
  

۱-آيا آلودگي به آنچه نيازي به آن نيست همواره حماقت آدمي نبوده است؟

۲-آيا تا کنون در خيالتان انفجار زمين را تصوير کرده ايد و به تماشای ان نشسته ايد؟ 

۳-فکر کنيد اگر هيچگاه نبوديد،زندگي حسرت باري داشتيد؟

۴-فرزند براي چيست و استمرار آفرينش به کار چه موجود يا موجوداتی مي آيد؟

۵-فکر می کنيد ما غايت زندگي پدرانمان هستيم يا لاشه ای پس مانده از لذتهايشان؟

۶-تا کنون فکر کرده ايد با به دنيا آوردن فرزندانتان به دنبال چه آرماني هستيد؟

۷-با چه دستمايه اي به استقبال کودکانتان خواهيد رفت،کودکانی که از نيستی هست شده اند؟

۸-مي خواهيد از کودکانتان چگونه انسانهايي بسازيد و آيا اصلا" توانايی آن را داريد؟

۹-آيا فرزند هم داشته ای است که به خانه خود مي بريد و مالک آن مي شويد؟ 

۱۰-و سرانجام آيا دليلي فلسفی و قانع کننده براي ادامه حيات نسل آدميزاد در دست داريد؟

 

پ.ن:-اين سوالات ادامه خواهد داشت و دعوت می کنم درباره اين موارد در بخش نظرات با من به گفتگو بپردازيد...

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه پانزدهم فروردین 1387ساعت 13:35  توسط یاسر قنبری  | 
 

                نرم نرمک می رسد اینک بهار

                                             خوش به حال روزگار...

 

لایه ای دیگر بر ساق درخت

کهنگی نهال سرو،

گرد گذار سالیان،

خورشید هست و باران و خاک 

بی قراری دانه،درآغوش آگاهی زمین

نوازش باد، تبسم مهتاب و سخاوت باران

 

چه اندازه آشناست زندگی،

دور از چشمان بخیل مرگ بی هنگام

دور از وحشت صاعقه،

هنوز زنده ایم         

               نفس می کشیم و این ستودنی است...

 

  

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم فروردین 1387ساعت 12:57  توسط یاسر قنبری  | 

 

                     اینجایم،

                          نشسته بر امتداد تقلای روزگار

                              نقش می زندم تقدیر،

                                    و نقش می زنم من را،

                                 شب را  و روز را ،

                                               و هنوز را،

                               بوده ام و مانده ام،         

                                     آرامتر از دیروز

                                      و سنگینتر از انسان

                  و نگاهم

                        وامانده در انتظارروزگاری است ،

                                   که زیباترین نگار زندگیم را 

                                   بر صفحه این فرصت جا مانده برآفرینش و تقدیر

                                                                        نقش خواهم کرد...

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم اسفند 1386ساعت 21:11  توسط یاسر قنبری  |